نامه ای به حجت الاسلام والمسلمین اکبرنژاد
91 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب حجت الاسلام و المسلمین آقای محمدتقی اکبرنژاد

سلام علیکم

اخیرا در نامهی سرگشادهای به اطلاع عموم حوزویان رساندهاید که آیت الله علیدوست را به مناظره درباره روششناسی شیخ اعظم انصاری دعوت کردهاید. با صرف نظر از اینکه علنی کردن چنین نامهای مدلولهای التزامی خاصی دارد که من این مدلولهای التزامی را برازنده شما نمیدانم، چند نکته را برادرانه به محضرتان متذکر میشوم:

1) درست است که برای سوال کردن و پاسخ شنیدن در اغلب موارد نیازی به هموزنی بین سوال کننده و پاسخ دهنده وجود ندارد اما برای مناظره، لازم است یک همسانی نسبی بین دو طرف مناظره وجود داشته باشد. با این حال پیشنهاد این جانب آن است که جنابعالی به جای دعوت به مناظره، مانند دیگر همردههایتان که فروتنانه ذُلّ تعلّم را بر خود هموار میکنند، مدتی در دروس آیت الله علیدوست شرکت کنید تا از سویی با دیدگاههای ایشان آشناتر شوید و از سوی دیگر با اشکالهایتان دیدگاههای ایشان را تحت تأثیر قرار بدهید! البته اگر هم خودتان را از حد شاگردی آیت الله علیدوست بالاتر میدانید باز هم برای حل مسائلی که دارید، از شرکت در درس ایشان ابا نکنید؛ بههرحال صاحب مدارک هم در درس صاحب معالم شرکت میکرد!!

2) آیت الله علیدوست شاگردان شناختهشده‌‌ای دارند که برخی از آنها کرسی درس خارج دارند، اگر پیشنهاد فوق به هر دلیلی برایتان مقبول نیست، با این بزرگواران که قطعا با دیدگاههای استادشان آشنایی کامل دارند گفتگوهای علمی و دور از هیجانات رسانهای را تجربه کنید و در مواردی که با آنها به تفاهم نرسیدید، از آنان بخواهید که امکان فراهم شدن گفتگوهایی با آیت الله علیدوست را نیز برایتان فراهم کنند.

3) اگر به دنبال روشن شدن مسائل علمی و کمک به تحقق هویت بین الاذهانی دانش هستید، یکی از دو پیشنهاد فوق شما را به هدف خواهد رساند اما اگر به دنبال هدف دیگری هستید، آن هدف دیگر را آشکارتر مطرح کنید.

غفر الله لنا و لکم

محمد عشایری منفرد