عزت و سربلندی ایران قبل و بعد از انقلاب اسلامی (بررسی موردی کنفرانس تهران)
137 بازدید
موضوع: علوم سیاسی

عزت و سربلندی ایران قبل و بعد از انقلاب اسلامی (بررسی موردی کنفرانس تهران)

در آذرماه 1322 چرچیل و روزولت و استالین می‌خواستند کنفرانس مهمی را درباره جنگ جهانی دوم برگزار کنند. در اینکه کنفرانس را در کجا برگزار کنند، اختلافاتی داشتند ولی سرانجام توافق کردند که در تهران برگزار کنند. 
نکات زیر نشان دهنده میزان عزتمندی #شاه ایران به عنوان میزبان این کنفرانس است! همان شاهی که خود را وارث تاجی 2500 ساله می‌دانست.
1️⃣آنان برای اینکه تهران را به عنوان محل برگزاری کنفرانسشان انتخاب کنند، از شاه یا دولت ایران اجازه نگرفتند! حتی با شاه یا دولت هماهنگ هم نکردند! شخص شاه ایران از سفر این سه مسافر به تهران حتی اطلاع هم نداشت! تنها در روز ورودشان امینی از طریق سفارت شوروی مطلع شد. 
•2️⃣تا پایان کنفرانس که چند روز طول کشید، ماجرا محرمانه باقی ماند و اخبار مذاکرات برای مردم، دولت و مجلس منتشر نشد. 
•3️⃣سه مسافر مغرور پس از ورود به ایران، حاضر نشدند برای ملاقات با شاه ایران به دربار بروند. 
•4️⃣شاه ایران را مجبور کردند که برای شرکت در کنفرانس و زیارت آن سه مسافر مغرور به سفارت شوروی برود.  
•5️⃣البته با کوشش‏های فراوان سهیلی و ساعد شاه توانست چند دقیقه‏ای به دیدار روزولت برود. روزولت همچنان میخکوب بر مبل، به گفتگوهای عادی درباره مسائل کشاورزی ایران با او بسنده کرد و درباره مسائل مهم کشوری که در بدترین شرایط اقتصادی‌اش هزینه‌های زیادی برای میزبانی از متفقین پرداخت کرده بود، سخنی به میان نیامد. 
•6️⃣با همان کوشش‌ها چرچیل نیز یک شب پس از آن که هفتادمین سال تولدش را  در تهران جشن گرفته بود، شاه ایران را به حضور پذیرفت. او نیز تنها به نصیحت شاهنشاه پرداخت و اجازه نداد از مسائل مهم این کشور غارتزده و مطالبات ایران از متفقین هیچ سخنی به میان بیاید. 
•7️⃣چرچیل و روزولت حتی به پاس اینکه شاه به دیدارشان آمده نیز حاضر نشدند برای بازدید به دربار بروند اما استالین با اصرار یکی از  کارکنان ایرانی سفارت شوروی سری به کاخ مرمر زد و شاه را ملاقات کرد.
•8️⃣استالین برای رفتن به بازدید شاه، شرط کرد که به هنگام ورود به کاخ مرمر، گارد شاه باید برچیده شود و گارد ویژه استالین مستقر شود. شاه نیز با خوشحالی این درخواست را پذیرفت.  
•9️⃣شهردار وقت تهران وقتی فهمید خاک فرشیِ ایران به قدوم عرشی آن سه مسافر آسمانی  مزیّن شده (!) چندماه بعد (خرداد 1323) از شدت شوق و شعف سه خیابان مهم تهران را به نام آن سه مسافر نام‌گذاری کرد! و برای افتتاح این خیابان‌ها با نام‌های جدیدشان، مراسم باشکوهی برگزار و شخصا نطق بلندبالایی نیز ایراد کرد و در نطق خود تا آنجا پیش رفت که اختیار از کف داده بود، هر واژه خوب و اسطوره‌ای را در وصف این سه تن به کار برد.  

این، داستان عزت دیپلماتیک ما در قبل از پیروزی انقلاب اسلامی بود. حالا میفهمم که غربی‌ها چه چیزی را در ایران از دست داده‌اند؟ و جمهوری اسلامی برای ما چه چیزی آورده است؟ تازه می‌فهمم که مگر بچه‌های ایران چه نگاهی به آمریکا داشتند که #امام_خمینی ره برای روحیه دادن به آنها می‌فرمود: آمریکا هیچ غلطی نمی‌کند بکند! و وقتی امام این را میگفت چه حسی به آنان دست میداد؟ تازه میفهمیم مگر وضعیت قبل از امام چگونه بود که سلمان هراتی درباره امام میگفت:
پیش از تو آب معنی دریا شدن نداشت 
 شب مانده بود و جرأت فردا شدن نداشت